22.3.05

se non atardece


pero mellor cando atardecía e alicia podía chegar ata o abrazo mar. en porto profundo o mar batía como morden as navallas pero sandaba todas as dores. e cando estaba lonxe alicia lía contos pequenos. a brisa agochábase nos libros que o doctor enviaba. e ao abrilos o mar enteiro inundaba a tarde. e palabras douradas prendían na paisaxe.

3 comentarios:

Avogado Do Diaño dijo...

A min tamen me gustaria que me deran un libro de eses, ou mellor ainda que me levasen a un porto a curar os meus dores

mariademallou dijo...

seda para todos os que saiban recorrela cos seus beizos.feliz día santo

alberte momán dijo...

levaría a seda prendida nos beizos, como as túas palabras