26.4.05

entrar en granada

que comeza no balbordo do romeu das xitanas e se estende polas rúas olorosas, estreitas que suben entre comerciantes, tés, especias e prodixios dourados onde se detén o sol.
entrar para escapar entre as árbores da alhambra coma auga e buscar unha terraza dende onde se vexa, dende o alto, o corpo branco da cidade, coma o dun amante que respira durmido.
e aínda entrar e irse sabendo que algo queda atrás, que nunca se da entrado de todo.


3 comentarios:

From Hell dijo...

premio nobel póstumo a Lorca xa!!

TomTraubert dijo...

Ahí l'has dao, Suso; estoy contigo.
María, eres la gallega más gitana de todas las Marías. Y eso me gusta.

Anónimo dijo...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it
» »