a golpe de outono que non parece tal, mig seoane e unha servidora pecháronse na casa para darlle forma ao primeiro obxecto de nove - ese premio avelina valladares que só deus sabe cando sairá en papel-. a intención é facer do libro un artefacto para o voso disfrute, evento que prepararemos durante o mes homónimo, pero... non adiantemos acontecementos. polo de agora só podemos convidar a percebes.
7.10.07
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
23 comentarios:
encantoume escoitarte este domingo de tarde.moitos bicos
Inquietante. Aquí na casa gustou moito :)(bicos)
alégrome guapísima.... e que saibas que rabeo por verche ;)bicos
agardo que o novembro que se achega sexa tan fermoso coma a voz, as imaxes, o texto de percebes...adorei...o café do sábado sóubome a gloria...agora a nosa alfombra agarda por vos.
Bicos.
riquísimos eses percebes. agardamos a novembro :)
Foi un domingo moi bonito coas pantuflas, o ordenador e a tua voz soando na máquina das imaxes.E facia tempo que non te escoitava...
Bicos jrandes e sigue asi de guapa pola vida!
gustoume o ambiente que se respiraba i o cerca que me levou do mar
un pracer coma sempre visitar esta a tua casa................bkos salgados
pero nom quedaramos em que ía a ser dezembro (polo da força do seta)???, percebes nom rima com novembro, com deZembro, si!!!....jajajaja a ver se nom moi tarde podo ulir de preto isas ilhas onde os percebes beben quilhas dos barcos perdidos tralomar...
ghustei, xa cho dixen aquela mañá na casa, da locución moitísimo. quedou perfecta. soa tan intrigante coma o vídeo. mais iso tamén é cousa das túas palabras. bo poema. boa imaxe. nora-boa...
;) ;) ;) ;)
Ola Maria, por fin volveche a escribrir. Esta nova faceta poética éche moi interesante. Seguireite a pista, um. Tesme namorado. Jajaja. A ver se volves polo morraso, peixosa.
Maria,fixeches un traballo en pan,impresionante.Parabéns e 1 bico
un link, maría
http://eltoupoquefuza.blogspot.com/
víralo?
biquiños
pd: aí vou ver o vídeo que non o vira aínda
sábes que é mágoa do vídeo-poema? que non o fixen eu...
noraboa, maría! vai pensando se fene che queda de paso antes de decembro.
bicos ghrandes
outra de Yolanda Castaño
http://www.xornal.com/article.php3?sid=20070309102100
Solidariaedade con Aduaneiros!!
Canta envexa a que sentes por Iolanda Castaño, meniña!!
Pois eu aínda que quedei coas ganas de velo, despois do que falamos o venres despois do recital, non che son quen de velo, porque precisa un plug-in. E tampouco o localicei poñendo "percebes" no YouTube como diciades... :-( Así que sede boíños e poñédeo nun formato máis amigable cos que usamos Linux.
E poñédevos en contacto comigho que non quedei cun mail voso, que temos que falar desa 'leira'... ;-D
Ah, María, riquiña: tamén che teño que mandar o ensaio, así que cando me escribas dame un enderezo postal onde cho enviar. Grazas, e espero noticias vosas.
Ah, e por se non quedara claro! Adorei o recital do venres, sobre todo a túa espectacular entrada ao final! :-D
Un pracer reencontrarte maria
encántame o que fas,
e espero seguir as tuas pegadas
para voltar a escoitarte, mais cedo que tarde
unha pregunta... os poemas do avelina valladares non aparecen no libro teu do CORREO , E NA WEB: http://bvg.udc.es/ficha_obra.jsp?id=Be++++++1&alias=Mar%EDa+Lado&
¿NON ERAN INÉDITOS?
é QUE NON O ENTENDO
ben, perdon, non é Berlin, senón NOVE
aqui hay moito anonimo tocapelotas mecaguenlavida
Ola María,
noraboísima por tan fermosos traballo. Qué ganas de desfrutar os nove. Noraboa!!!
Mua!
Ana
muitas gracias ana. espero que pronto vexas nove en persoa. bicos grandes
Publicar un comentario en la entrada