4.12.07

domingos e festivos



as visitas, que son poucas, traen sempre que veñen noticias de lugares que por forza resultan descoñecidos para quen non abandona esta casa e os seus camiños. adoitan vir en festivo ou fin de semana, nunca en cotío, porque os días de cotío sonche para traballar e a xente anda apurada. cando veñen o xantar é de domingo, abundante coma en festa. é moito nervio porque cociñar sempre para un faiche perder mañas entre as potas. e hai que darlle algo bo, que saiba. se eu vira para ler cociñaba polos libros. pero non vexo. así que cociño pola cabeza, de memoria. e se o tempo está bo e a humidade non fai quebrar as mans, preparo un flan que se sirve con caramelo e que lle sabe a todo o mundo porque é unha cousa boa, con ovos da casa. e despois aínda hai que poñer a mesa, que é pequena pero... e pranchar manteis, e escorrentar a humidade do salón porque alí nunca se entra. só cando vindes vós. leva toda a mañá arranxar todo iso. e tamén hai que facer café e sacar os pocillos que viñeron na maleta dalgún familiar que cruzou o mar. e lavalos todos, porque nunca se usan, eu nunca os uso. todo ese traballo para un día, ou unhas horas. que facemos? ás veces pasamos a tarde enteira e miramos o pequeno xardín que hai pé da cabeceira, ou falamos mentres tomamos o café ou vemos a televisión. a televisión fai moita compaña. outras veces marchan pronto porque levan apuro. despedímonos á porta, ao lado do xardín onde aparcan o coche. eu vou ata o coche a dicirlles chau. e queda a televisión prendida con toda esa xente falando na casa...
a televisión fai moita compaña. é como ter xente na casa.
a foto é juandelux

17 comentarios:

From Hell dijo...

a televisión é mellor que ter xente na casa... non mancha a cubertería.
Por certo, ¿por qué nunca me das flan con caramelo cando te vou visitar, lurpia?
:-)

oko dijo...

eu morro por ter visita. xa cansei da televisión

Zerovacas dijo...

menuda pintasa ten ese flan!

Mr Tichborne dijo...

Que bonito e, sobre todo, que real...

(concordo co Zerovacas)

Ex Traño dijo...

as visitas fanche sentir anfitrión y eso soa moi feo, ainda que sexa bonito... apuntome o do flan, porque os ovos da casa son o segredo de moitas recetas...
alegria de verte por aqui de novo, bicos

pipi das meias altas dijo...

vou facer un salón de xantar na miña casa para cando veñas e se hai sorte recebote con un bolo de chocolate ou repito a receita do flan, que esse lle gusta mesmo a todos, pero eso só cando veñas. bicos

mariademallou dijo...

supoño que todos sabedes que ser visita en mesas coma esta tamén é agradecido;)
saudiños

hormiga dijo...

Cando vexo cousas tan perfectas coma ese flan volto a crer en Deus.

Chousa da Alcandra dijo...

Pois a min non me chista un carallo o flan. Imaxino que serás anfitriona de recursos e terás solución para ese imprevisto.

(Non vale dicir que non me convidas á tua mesa camilla

Saúdos dende o Centro da Casatlántica

avelaíña dijo...

Si, o flan ten unha pinta...
encántame este espacio.
Saudiños.

dario dijo...

Maria asi q ves a Fene este venres,irei a verte.

sara jess dijo...

oes, María. temos que quedar para o de Edu. este venres quedo liberada de curro, ó fin. se viñeras ou viñeses a Compos, se andaras ou andases, poderías avisarme. avisaríasme? avisarás? avisar, avisada quedas. de non avisarme, avisareiche dándoche un toque. non vaia ser que non teñamos de que avisar ó poeta das lentes pequenas do que vaiamos facer, do que fagamos, dos nósos futuros feaceres, vamos. me va la lírica. ;)

Margarito dijo...

F R I K I S

Goio dijo...
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
Goio dijo...

Como deciamos ayer, ahi se tiene:

http://fon.gs/ocqruf/

Un placer, decia!

TXARI dijo...

quanta felizidade dominical!!!!!!

Laurindinha dijo...

Mmmm, que boa pinta ten ese flan!