23.5.08

toc, toc




si, tamén eu me fartei de bater sempre contra os cálidos exercicios de morriña nos que me abandonei hai cinco meses.  digo eu que como cura de memoria xa foi tempo dabondo e que esta cidade do sur que me trouxo compañeiro e traballo e plans de casa nova e outras cousas que medran pouco a pouco ben merece que me entregre de novo ás  virtudes da rede. 

e sobre todo merece os agradecementos a quen volveu despois da morriña nestes meses de silencio. a todos os que seguíchedes petando nesta porta na que ninguén abría, saúdos agarimosos. 

se non fora por vós, calquera se animaba a escribir despois de tanto tempo. 

...

(a foto está tomada deste flirck)

10 comentarios:

bandini dijo...

una alegría volver a leerte.

oko dijo...

custa perder o costume de petar nesta porta

OvniseIsoglossas dijo...

Que alegria!!! Parabens, por todo.

Bicos

Chousa da Alcandra dijo...

Por máis silenciosa que a "casa" estivese, percibíase habitada.

Benvida

Anónimo dijo...

que alegría que volveses, xa era hora! botábasete en falta(aínda que sexa a primeira vez que escribo)

lupa vermella

martamera dijo...

Olaaa!
Recebe un bico enorme desde a rúa Oliveira. Cóntoche que agora ten unha árbore do mesmo nome e con máis dun século de idade no canto do transformador de electricidade. E parabéns polo que está por vir...
Querémoste

mariademallou dijo...

ola todos e muityas gracias por agardar ;) un placer, señores e señoras
( ai martiña...que morro por vos ir ver!!!)

From Hell dijo...

Benvida Junito!
un bico

Mariola dijo...

Noraboa, linda. As novas bulen entre os peixes da rede

Apertas
Neves Soutelo

mariademallou dijo...

mmm...vexo - polor algúns dos comentarios- que sodes xente avisada :)
saudiños.