correrías poéticas play!

tal vez sexa porque o día está gris, outonal e silencioso nesta cidade do sur, ou tal vez sexa simplemente que me desvelei ás oito da mañá e non tiña que facer, pero a parte lado de aldao+lado estraña máis ca nunca ir por aí ler e divertirse coa parte aldao. así que estivo facendo revisionado de clásicos e atopouse co segundo capítulo dunha serie de videos que nalgún tempo demos en chamar correrías poéticas e que recollen exactamente iso que o seu nome di.
na súa maioría, son videos gravados cunha cámara de fotos -que ninguén se faga ilusións de grandes filmes- pero ilustran momentos deses que, mentres suceden, semellan gloriosos e históricos malia que despois a historia ten cousas máis importantes que arquivar.
este que aquí queda era ademais unha débeda que tiña coas xentes da asociación axvalso de vimianzo, porque hai séculos que lles dixen que o subiría á rede e, mira ti, fixo falta unha noite de insomnio...

aí estamos, en abril do 2007 na vila de corme. música de igmig e outros espontáneos no bar lao e poesía para a tarde do domingo na lonxa. entre os poetas david creus, estevo creus, suso bahamonde, o convidado alemán chris werthman e unhas servidoras.

e estreando sitio en vimeo ;) xa lles contarei que tal nos vai por alí.

correrías poéticas aldao+lado. xarabal do roncudo 07 from mariademallou on Vimeo.

outro capítulo no podmallou

aí o está. xa poden escoitar a música e a voz do capítulo chamado homes e máquinas, terceiro da serie titulada (escolla a opción que máis lle guste):

a. crónicas da barrigha (lua neghra)
b. extrabarrigha (from hell)
c. trapos partos repartos e apertas! (dorfun)
d. contos extrarrabeados (ex traño)
e. extrarradiacións (ex traño)
f. arquivos barrighudos (ex traño)
g. imprescindimbeis (ex traño)
h. escritos a gritos (ex traño)
i. conexión coa realidá (ex traño)
k. barrighatlántica (xabier x xardón)

postpost: a imaxe é da pasada semana. cuqui e be xa se entenden de marabilla e á barrighiña quédalle xa mui pouco!!!

seis

era mércores e invernaba frío de máis en compostela. viviamos nun ático grande que todas as visitas envexaban pero no que as treboadas aniñaban coma as persistentes gaivotas nos tellados. eu estrañaba a casa da costa, vivir o inverno coma na infancia, agardando por ese temporal que, coma conta miña nai ao outro lado do teléfono, agardan para a fin de semana.
era mércores, e invernaba, e eu preparaba as maletas para un congreso no monacal mondoñedo. e mentres miña nai e eu nos despedíamos por teléfono o barco a 28 millas de fisterra. recollíamos a cociña e aínda non o sabíamos, o do barco, que o temporal o batería, que había de partir, que todos haberiamos de partir un pouco e que despois viría a mentira e a dor e as mareas de xente e a rabia. e todo iso que acabou metido en nós. acabou meténdose no noso envexado ático, e na nosa vida, e nos nosos libros, e nos nosos poemas, e ata na música que escoitábamos e nos abrazos.
era mércores e tamén era o primeiro día dos días máis escuros que vivimos.
e van aló seis anos e segue o barco en nós.

búscase título

na casatlantica andamos fedellando con isto para que poidan seguir dende aquí iso que facemos no extrarradio cada domingo, máis concretamente, para que poidan escoitalo na columna esa que lles queda á man dereita. e aínda estamos en fase de probas, aviso. dígoo por se ven aparecer e desaparecer cousas misteriosamente (como, por exemplo o trailer dos crebinsky, que foi chegar o reproductor de audio e desaparecer o do you tube!)

misterios dixitais á marxe, aí teñen xa, por se o queren oír, o segundo capítulo da aventura, titulado barrighas. por certo, buscamos título tamén para o invento ese dos domingos e...creánme se lles digo que non damos con nada xeitoso e é por iso que abrimos convocatoria pública para resolver esa cuestión. así que, se teñen algunha idea, poden anotala nos comentarios. prometemos quedar eternamente agradecidos e mesmo enviar pequeno, pero bonito obsequio ao mellor titulista que por aquí pare.

;)

ben...dito isto, volvo ás liñas de html.. uf

(si, seguimos amando a tecnoloxía...pero ás veces é dificil de entender de carallo)

agradando polos crebinsky

nestes días que arrefrían están os dous irmáns crebinsky apurando a rodaxe da súa aventura en longo e dende o sur máis soleado estamos xa co corazón nun puño e a ansia saíndonos pola boca de ganas que temos de ver este flim que saiu da cabeza de xentes ás que admiramos muito e que dirixe o gran quique otero.  

pra facer as ganas de ir velo...o trailer!

play: unha folla de verdura

xa poden escuitar a nosa primeira aventura no extrarradio dándolle ao play de aí abaixo!! o título dela era unha folla de verdura. a música debémoslla a mig seoane e a inspiración ao pequeno be.
e para os que nos queiran escoitar actualizados, esta semana tócanos o quinto capítulo, xa saben, a golpe de domingo, despois do informativo das once da mañá.
aínda que, se vostede é dos que non chegan a domingo con tanta lucidez como para iso, non se preocupe, iremos subíndoos á rede pouco a pouco...
ais, como amamos a tecnoloxía.
;)